کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد . جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم.

روز بعد كه مدرسه تعطيل شد، دنبال بچه ها رفت و آنها را صدا كرد و به آنها گفت: «بچه ها شما خيلي بامزه هستيد و من از اين كه مي‌بينم شما اينقدر نشاط جواني داريد خيلي خوشحالم. من هم كه به سن شما بودم همين كار را مي‌كردم. حالا مي خواهم لطفي در حق من بكنيد. من روزي 1000 تومن به هر كدام از شما مي دهم كه بياييد اينجا، و همين كارها را بكنيد.»

بچه ها خوشحال شدند و به كارشان ادامه دادند. تا آن كه چند روز بعد، پيرمرد دوباره به سراغشان آمد و گفت: « ببينيد بچه ها متأسفانه در محاسبه حقوق بازنشستگي من اشتباه شده و من نمي‌تونم روزي 100 تومن بيشتر بهتون بدم. از نظر شما اشكالي نداره؟»

بچه ها گفتند: « 100 تومن؟ اگه فكر مي‌كني ما به خاطر روزي فقط 100 تومن حاضريم اينهمه بطري نوشابه و چيزهاي ديگه رو شوت كنيم، كور خوندي. ما نيستيم.»

و از آن پس پيرمرد با آرامش در خانه جديدش به زندگي ادامه داد.

 

شما چه تفسيري براي اين حكايت داري؟

 

 گاهی به نگاهت نگاه کن !

 انیشتین می‌گفت : " آنچه در مغزتان می‌گذرد، جهانتان را
 می‌آفریند. "
  
 استفان کاوی (از سرشناسترین چهره‌های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است که می‌گوید:

« اگر می‌خواهید درزندگی و روابط شخصی‌تان  تغییرات
 جزیی به وجود آورید به گرایش‌ها ورفتارتان توجه کنید؛

اما اگر دلتان می‌خواهد قدم‌های کوانتومی بردارید و

تغییرات اساسی در زندگی‌تان ایجاد کنید باید نگرش‌ها و برداشت‌هایتان را عوض کنید .»
  او حرفهایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس‌تر

می‌کند:« صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس
 شدم. تقریباً یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم

آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و
 درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر

برقرار بود تا اینکه مرد میانسالی با بچه‌هایش سوار
 اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد.

بچه‌هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف

همدیگر چیز پرتاب می‌کردند. یکی از بچه‌ها با صدای

بلند گریه می‌کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و
 آن می‌کشید و خلاصه اعصاب همه‌مان توی اتوبوس

خرد شده  بود. اما پدر آن بچه‌ها که دقیقاً در صندلی

جلویی من نشسته بود،  اصلاً به روی خودش نمی‌آورد

و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و

زبان به اعتراض بازکردم که: «آقای محترم! بچه‌هایتان
 واقعاً دارند همه را آزار می‌دهند. شما نمی‌خواهید

جلویشان را بگیرید؟» مرد که انگار تازه متوجه شده

بود چه اتفاقی دارد می‌افتد، کمی خودش را روی

صندلی جابجا کرد و گفت: بله، حق با شماست.
 واقعاً متاسفم. راستش ما داریم ازبیمارستانی

برمی‌گردیم که همسرم، مادر همین بچه‌ها٬ نیم

ساعت پیش در آنجا مرده است. من واقعاً گیجم و
 نمی‌دانم باید به این بچه‌ها چه

گویم. نمی‌دانم که خودم باید چه
 کار کنم و ... و بغضش ترکید و اشکش
 سرازیر شد.»
  استفان کاوی بلافاصله پس از نقل
 این خاطره می‌پرسد:« صادقانه
 بگویید آیا اکنون این وضعیت را به
 طور متفاوتی نمی‌بینید؟ چرا این
 طور است؟ آیا دلیلی به جز این دارد
 که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده
 است؟ » و خودش ادامه می‌دهد که:«
 راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم
 عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم:
 واقعاً مرا ببخشید. نمی‌دانستم.
 آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و....
  اگر چه تا همین چند لحظه پیش
 اراحت بودم که این مرد چطور
 می‌تواند تا این اندازه
 بی‌ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با
 تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از
 صمیم قلب می‌خواستم که هر کمکی از
 دستم ساخته است انجام بدهم
   حقیقت این است که به محض تغییر
 برداشت٬ همه چیز ناگهان عوض
 می‌شود. کلید یا راه حل هر
 مسئله‌ای این است که به شیشه‌های
 عینکی که به چشم داریم بنگریم؛
 شاید هرازگاه لازم باشد که رنگ
 آنها را عوض کنیم و در واقع برداشت
 یا نقش خودمان را تغییر بدهیم تا
 بتوانیم هر وضعیتی را از دیدگاه
 تازه‌ای ببینیم و تفسیر کنیم .
 آنچه اهمیت دارد خود واقعه نیست
 بلکه تعبیر و تفسیر ما از آن است که
 به آن معنا و مفهوم می‌دهد.»
  
 دکتر کاوی با این صحبتش آدم را به یاد بیت زیبای مولانا می‌اندازد که:
  
 پیش چشم ات داشتی شیشه‌ی کبود         لاجرم عالم کبودت می‌نمود

 

طوبي درختي است در خانه حضرت زهرا ( س ) كه هر شاخه اش در بهشت ، در خانه يك مومن است و او هر چه اشتها دارد از آن شاخه بهره مي برد . آيا آن محبتي كه به خوبان داري ، طوبي نيست ؟ اگر خدا را دوست داريد مال اين شجره است . هرچه ميل داريد از آن مي گيريد .

هر وقت يادش مي كني از هر غمي راحت مي شوي .

درخت محمد و آل محمد ( ص ) شجره خدايي است . خشك شدني نيست . آبش از حوض كوثر است . حوض كوثر ، مال علي ( ع ) است . شجره طيبه از حوض كوثر ، آب مي خورد . ساقي حوض و دوستانش همه از آب كوثر مي خورند . آب كوثر ، محبت اين خانواده است ؛ آدم را پاك مي كند .

انسان اگر محبتش را در راه محبّين خدا اعمال كند به نتيجه مي رسد . محبت ، آدمي را قرباني مي كند ؛ مي كشد و شهيد مي كند . شهيد محبت ، سر و صدايي ندارد . كسي شمشيري نمي بيند ، صدايي نمي شنود .

محبت ، انسان را خيلي مخفي ، شهيد مي كند ؛ آدم را چنان مي كشد كه صدايي در نمي آيد ، خون هم ندارد .

عزيزان من !

به ميدان بياييد ؛ قشنگ معامله كنيد ، كمرها را محكم ببنديد و جوانمرد باشيد !

روز قيامت سرافراز باشيد . آدم ، دم شمشير عزيز است . با جرات و قشنگ ، به ميدان مي رود .

( فرمايشات عارف بالله مرحوم حاج اسماعيل دولابي رحمه الله )

شب قدری داشتم تو وب سایت مراجع گشتی میزدم و مطالبشو می خوندم.

تو وب سایت آیت الله بهجت که می گشتم جملات ایشون خیلی به دلم مینشست و یه جورایی با بقیه فرق داشت.

خیلی تکیه می کنن که حرفه باد هواست اونی که مهمه اونی میزانه اونی باهاش سنجیده میشیم عمله

از صحبتهای ایشون مثلا:

گفتم که: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هیچ
در خانه اگر کس است، یک حرف بس است
بارها گفته ام و بار دگر می گویم: « کسی که بداند هر که خدا را یاد کند، خدا همنشین اوست، احتیاج به هیچ وعظی ندارد، می داند چه باید بکند و چه باید نکند؛ می داند که آنچه را که می داند، باید انجام دهد، و در آنچه که نمی داند، باید احتیاط کند. »
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

کوتاه و مفید، همه چی برای دما تو همین چند جملست.

یه جمله کوتاه دیگه ایشون دارن، وقتی خوندم دلم گرفت،

افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند، و نمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فَرَج او دعا کنند!

یاد دعاهای خودم افتادم ، دعا و زاری و گریه ام که می کنیم برای دردای خودمونه برای مشکلاته مادی زندگیمونه

یه حکایته با مزه ام تو سایتشون بود که اینجا می زارم

يكى از آقايان نقل مى كرد كه نابينايى در حجاز حافظ قرآن بود، به گونه اى كه هر آيه از قرآن را كه از او مى خواستند، فقط مى پرسيد: كدام چاپ است؟ و سپس آن قرآن را باز مى كرد و آن آيه را در آن قرآن نشان مى داد.
 ما سر به سر او مى گذاشتيم و مى گفتيم: اين آيه آن آيه اى كه ما مى خواهيم نيست، و او مى گفت: مگر كورى نمى بينى!

التماس دعا

 

منو همسرم پدر و مادر بشریم، پدر و مادر آدم  و حوا

یه بار خود خدا چند وقت پیشا ظهور کرد و اومد گفت مثله اینکه باید خورم دست به کار بشم

امام زمان منو به عنوان همسر خودش انتخاب کرده

من از چند وقت پیش که عنایات خدا بهم شد در خواب فهمیدم امام زمانم و الان شما خیلی سعادتمندد که پیش من نشستید) با لهجه ترکی(

دیشب تو سایت برنا نیوز داشتم صحبتهای اونایی رو که ادعای مهدویت یا ارتباط با امام زمان رو داشتند میدیدم. وای به حال اونایی که این حرفا رو باور میکنند . لا اقل اونایی که این ادعا رو دارند هوش و فکری دارند که یه عده رو گول می زنن ولی وای به حال اونایی که به گفته قرآن کالانعامند شایدم بدتر.

بابا آخه فرقه منو حیوون همون دوگولست که کارش نمی ندازم.

ببین امام زمان چه حالی میشه این دو گروهرو میبینه همونه که میگن ۳۱۳ تا بیشتر یار درست درمون نداره

یه گروه که تو لباس پیامبر جز قدرتو پولو و دروغو و . . .  کاری ندارن وای به حالشون

یه گروه که اینقد دنباله خونه و ماشینو و سفر خارجن اصلابه این چیزا فکر نمیکنن

یه گروه که اصلا اینا رو باور ندارن

و . . .

 پس کی میمونه

اللهم عجل لولیک الفرج

این مدعیان در طلبش بی خبرانند   آن را که خبر شد خبری بازنیامد

در راستای پروژه هر بچه یک لپ تاپ(صد دلاری) شرکت نینتندو لپ تاپ تمام صفحه لمسی تولید کرده که احتمالا سال ۲۰۱۰ به بهره برداری میرسد.

کی برد در این لپ تاپ وجود ندارد و به صورت کاملا مجازی است.

کار جالبیه.

یه سری منو ریل تو توکیو راه انداختن که برای هر آدم یه واگن مانند داره که مثله قایق پایی باید برای حرکتش تو مسیر پا بزنی.

چیز جالبیه لینکشو از دست ندیا

http://www.gizmag.com/the-shweeb-human-powered-monorail/9678/

این فیلم خیلی قشنگ تاثیر سرنوشت آدما رو بر هم دیگه نشون داده و یه جورایی می خواد بگه شاید تو نگاه اول دنیا هیچ حساب کتابی نداره و به هم ریختست ولی کاملا براساس نظمه. دیدن یکبارش توصیه میشه.

در ضمن یه جورایی فیلم الخاندرویی بود

http://www.imdb.com/title/tt0485851/

امروز داشتم فیلم بهار تابستان . . . رو میدیدم خیلی فیمک کم دیالوگ ولی پر محتوایی بود .

البته یال پیش شبکه چهار برنامه سینما ماورا نشون داده بودش.

اگه ندیدی از دستت رفته

یه جایی از فیلم استاد به شاگرد میگه : هوس مالکیت میاره و مالکیت کشتن میاره.

http://www.imdb.com/title/tt0374546/